rozwój człowieka

Nowy etap w rozwoju człowieka cz 9

Na fali dźwięku przenoszona jest energia np. planety.

Dźwięk wzbudza rezonans w drugim poziomie i przekładany jest na barwę i emanację energetyczną – wytworzenie nastroju, który rozchodzi się na całość. Emanacja ta dociera w postaci odczucia, również do poziomu trzeciego, gdzie przekłada się na obraz i dźwięk. W sumie trafia do jednostek ludzkich (opiekunów) i jest informacją o aktualnym stanie całego środowiska. Nie istnieje jedno źródło energii, czy światła.

Każdy z poziomów wytwarza rodzaj energii, składający się na wspólne źródło, z którego pobierana jest energia. Wszystkie istoty świadomie biorą udział w kształtowaniu (tworzeniu) środowiska, w którym istnieją. To wpływa na jakość kontaktu miedzy nimi i porozumienie (czyli odbiór i oddźwiękanie na impulsy, zarówno myślowe, jak i na zmianę wibracji). Zmiana występująca w jednej istocie odwzorowuje się w całym otoczeniu w postaci dźwięku, zmiany barwy lub kształtu. To powoduje ruch energii w całym środowisku i wywołuje np. zmianę pejzażu.

Każde takie przekształcenie krajobrazu – to kolejne etapy nauki dla wszystkich istot. Wszystkie z nich są świadome procesu, w którym uczestniczą i podobnie jak jednostki ludzkie w poprzednich procesach poszerzają swoje doświadczenie i przejawiają coraz szersze możliwości. Każda zmiana w środowisku, a także w poszczególnych formach (zmiana barwy, kształtu) wynika z potrzeby. Rozpoczęcie tworzenia np. pejzażu odbywa się po dyspozycji myśli jednostki opiekującej się daną grupą istot. Każda grupa form „drga” specyficzną częstotliwością i emanuje określoną barwą.

Wytwarzany przez istoty z pierwszego poziomu dźwięk wpływa na kształt i barwę wszystkich istot, a także na tonację całego krajobrazu. Stąd jego „płynność”, elastyczność. Wszystkie istoty tworzą wspólny obieg energii, a każda z form spełnia z nim określone funkcje. Dlatego ilość form w nowym jest ściśle określona. Tworzenie kolejnych form (dzisiejsze rozmnażanie), a tym samym powoływanie kolejnych istot jest możliwe, gdy dana jednostka zgromadzi określony zasób wiedzy, przejdzie przez pewien etap doświadczeń. Zakończenie go – to wydanie potomstwa.

Dziecko (nowa forma) jest wynikiem dorobku energetycznego istoty. Każda powoływana istota, powstająca forma zawiera w sobie syntezę wiedzy, doświadczeń i predyspozycji jednostki z której się wyłania. Taki mechanizm gwarantuje, że jakość form, także wiedzy i predyspozycji jest stale podwyższana i nie może powstać istota (forma) słabsza, czy w jakikolwiek sposób ułomna w stosunku do rodzica. Odwrotnie niż w procesie materialnym, gdzie często potomstwo skupiało w sobie „wady” genetyczne i myślowe rodziców.

Budowa form:
Wszystkie formy tworzone są z jednolitego budulca, czyli cząstek energii. Ponieważ w obrębie całości znika podział na przestrzeń energii i materii – znika również podział w energii na antymaterialne i materialne, a także cząstki energetyczne i pierwiastki. Przewaga poszczególnych częstotliwości przejawia się większym jej zagęszczeniem. Nie będzie jednak tak dużego zagęszczenia energii, jak w procesie materialnym.

Na każdym z poziomów istnieją formy mniej i bardziej zagęszczone Na przykład na poziomie I występują formy mniej i bardziej zagęszczone – dzisiaj możemy je porównać do płynnych, „galaretowatych” i stabilnych (nie ma jednak takiego zagęszczenia energii jak występuje dzisiaj na planie I). Możliwości, a tym samym funkcje form są podobne, mimo różnego stanu zagęszczenia energii. Na przykład przez formy bardziej rozrzedzone z pierwszego poziomu można wydobyć subtelniejszy dźwięk, tym samym przekazać na inne poziomy wyższe częstotliwości energetyczne. Podobnie proces przebiega na pozostałych poziomach.

Bazę energetyczną każdej istoty tworzą cztery energie, nadające jej właściwości, umożliwiające pełny rozwój świadomości, i stałe poszerzanie rozumienia:

Granat – przenikliwość myśli. Obecność tej energii gwarantuje, że każda forma odbiera impulsy myślowe, co zabezpiecza przed niezgodnymi z zamysłem działaniami i reakcjami. Równoczesna jest „przenikliwość”, wrażliwość formy na bodźce płynące z otoczenia form.

Ciemna zieleń – przejaw możliwości – wszechstronność form.
Poszczególne predyspozycje są wzbudzane w zależności od potrzeby. Możliwość przejawiania każdej predyspozycji. Forma nie podlega jednemu programowi.

Pomarańcz – łączność ze wszystkimi istotami, łączność pomiędzy poszczególnymi poziomami – to zapewnia, że każda istota jest świadoma istnienia innych. Jest także łączność w obrębie istoty, co powoduje, że nie ma podziału na poszczególne elementy.

Karmin – wzmacniający działanie trzech pozostałych równocześnie „wyważający” przepływ poszczególnych energii przez formę, nadający również działanie tzn. możliwości twórcze przekształcania środowiska.