Nowy etap w rozwoju człowieka cz 7

W nowym procesie człowiek współistnieje ze wszystkimi istotami. Wszystkie powoływane istoty oddźwiękają na wysyłane przez niego impulsy. Zmiany w całości i poszczególnych istotach dokonują się bezpośrednio po decyzji człowieka – nie tak jak w procesie materialnym, gdzie konieczny był rozpad formy, (śmierć) by dokonać przekształceń w jej obrębie. Jednostka ludzka po wyczerpaniu możliwości pracy w jednym ciele obierała następne, by gromadzić kolejne doświadczenia.

W nowym procesie nie istnieje pojęcie śmierci, „zużycia materiału” – a świadome jej przekształcanie, nadawanie jej cech i właściwości. Pojawienie się potrzeby nowej umiejętności w człowieku stanowi bodziec, który je uruchamia. Człowiek myślą przekształca środowisko (przekształca – nie niszczy). Także wszystkie formy łatwo ulegają transformacjom – myśl wywołuje w nich zmiany. Wszystko, co jest tworzone -jest niezbędnym elementem całości. Każda żywa istota jest tego świadoma.

Przepływ energii istnieje miedzy wszystkimi istotami żywymi. Nic nie może powstać poza tym obiegiem, czy wyodrębnić się z całości. W myśli żadnej jednostki nie powstanie pojecie bycia lepszym, które wynika tylko z niewiedzy. Każda powoływana jednostka jest świadoma zasobu wiedzy, jaki posiada już od początku swego istnienia.

Świat człowieka i innych istot jest ze sobą nierozerwalnie związany Człowiek ze wszystkimi istotami może się porozumieć i przekazać informację, – która zostanie zrozumiana. Cechą istotną jest współodczuwanie każdej żywej istoty i oddźwiękanie na ich potrzeby, także na potrzeby całości. Człowiek istnieje, by tworzyć i pomagać w istnieniu innym. Co stanowi odwrotność starego programu, gdy to człowiek podporządkowywał sobie całe środowisko i zachowywał się jak władca planety i wszystkich istot.

Człowiek, choć nie jest tego zewnętrznie świadomy w poprzednich procesach także kształtował swoje środowisko myślą. Wykształcane cechy i reakcje odwzorowywały się w jego otoczeniu, stając się programem dla całego świata przyrody. Wraz z pojawieniem się agresji, lęku, walki o przetrwanie zaczęło zmieniać się także środowisko. Powstające cechy stawały się wzorcami zachowań dla wszystkich istot żyjących na planecie. Te powielały typ cech i reakcji człowieka.

Mechanizm kształtowania środowiska, przenoszenia cech. zachowań pozostaje podobny, jak w poprzednim procesie. Dlatego tak istotna jest kontrola myślenia, cech i reakcji. Najdrobniejsza reakcja człowieka odwzorowuje się w całym jego środowisku. A ponieważ tworzywo w nowym procesie jest „subtelniejsze” niż materia, z której powstawały formy – toteż zmiany wprowadzane są natychmiast, a nie w wyniku długotrwałego procesu. Każda myśl rozchodzi się w przestrzeni, wywołując w niej przekształcenia, a powoływane istoty odwzorowują w sobie jej zawartość (sens) i wibracje.

Każda jednostka ludzka jest świadoma swojego istnienia, posiada wiedze na temat budowy całości, jak i swojej – to wyklucza możliwość powstawania jakichkolwiek ideologii, teorii, systemów wiar, wierzeń itp. Wszelkie pojęcia typu: miłość, wiara, nadzieja, dobro, zło znikają z myślenia człowieka. Każdy człowiek wie, w jaki sposób powstają narzędzia ludzkie, wie, że współuczestniczy w ich tworzeniu – a więc nie odwołuje się do boga. czy stwórcy. Pojęcia te znikają ze świadomości wszystkich istot, a tym samym zostają wykluczone: manipulacja – jako środek wywierania wpływu na myślenie i życie człowieka: życie kosztem innych (a więc wszystkich form pasożytniczych – w świecie ludzkim, jak i przyrody). Tym samym znikają wszelkie skrajności: cierpienia, choroby, lęk, programy destrukcji. Wykluczenie z myślenia pojęcia „ja” umożliwia całościowe postrzeganie rzeczywistości.

Wszystkie jednostki rozpoczynające nowy proces wypracowały wcześniej umiejętność bezkonfliktowego współistnienia i współdziałania. Jednak do ostatniego momentu procesu materialnego trwa „szlifowanie” i neutralizacja cech, by jakość nowej rzeczywistości i powoływanych istot była możliwie jak najwyższa.

Rozpoczęcie kolejnego etapu tworzenia – następuje wraz z decyzją mysiową lednostek świadomych toczącego się procesu. Impuls myśli (decyzja) powstaje po zgromadzeniu wszystkich potrzebnych syntez z mijającego procesu. Moment ten – to stan gotowości pojawiający się po zebraniu wszystkich danych koniecznych do tworzenia. Powstaje wówczas „pole” myśli, którego siła oddziaływania na istniejącą rzeczywistość wciąż wzrasta. Jednocześnie świadomość człowieka rozpoznaje ją i ukonkretnia, tworząc zamysł – tak rozpoczyna się myślowe tworzenie nowej rzeczywistości, powoływanie istot, ich form i środowiska. Cząstki energii po impulsie myśli zagęszczają się według ustalonego zamysłu tworząc formę.

Rozszerzanie zamysłu – czyli zapełnianie go coraz większa ilością detali: odczytywanie mechanizmów i łączenie wszystkich elementów w całość przez świadomość zewnętrzną człowieka – to równocześnie coraz silniejszy napór nowej energii na stary świat i odwzorowywanie się nowego zamysłu w cząstkach energii na wszystkich poziomach. Energia ze starych form zostaje uwalniana coraz szybciej. Przyciągana jest do nowo powstającej konstrukcji. Gdy zamysł dla nowego procesu zostaie całościowo rozpoznany przez świadomość zewnętrzną – rozpoczyna się kolejny etap – tworzenia form. Jest to równoznaczne z rozpadem dotychczasowej rzeczywistości.

Tworzywem, z którego powstają wszystkie istoty są cząstki świadomości zawierające w sobie zapis informacji, wiedzy wyniesionej z poprzedniego procesu. Po rozpadzie form (rozproszenie), zostaje uwalniana energia świadomości, która dotychczas skupiona była przy formach na planie II (dusze) i l (ciała). Wypracowane syntezy na wszystkich poziomach: świat ludzki, zwierząt, roślin i minerałów stają się bazą myślową dla powoływania wszystkich istot.

Dlatego do końca procesu materialnego trwa maksymalne podwyższanie jakości świadomości zewnętrznej człowieka. Powiązane jest to z neutralizacja cech, by nie zagłuszały one wiedzy wewnętrznej człowieka. Już teraz do umysłów ludzkich docierają impulsy o konieczności wprowadzania zmian we własnym życiu, konieczności zwrócenia uwagi na inne istoty żywe. także na planetę. Stąd coraz, więcej pojawiających się ruchów ekologicznych, stowarzyszeń, których celem jest opieka nad zwierzętami i całym światem przyrody. Także coraz częściej wybrzmiewa informacja: „boga nie ma”. Dowodów dostarczają naukowcy, którzy poprzez klonowanie, a także tworzenie żywych organizmów wprowadzają do świadomości zewnętrznej Ziemian informację, że to nie bóg jest stwórcą – a człowiek.

Dodaj komentarz