Nowy etap w rozwoju człowieka cz 6

W nowym procesie uczestniczą tylko jednostki, które osiągnęły dostateczny pułap rozumienia siebie i otaczającej rzeczywistości. Podstawą do rozpoczęcia kolejnego etapu jest rozumienie, że człowiek nie jest ciałem a całością, w której zachodzą wszystkie procesy toczące się we Wszechświecie.

W procesie materialnym istniał podział kuli realizacji na dwie przestrzenie (+) materii i (-) energii, w obrębie których odbywały się procesy tworzenia. Przestrzeń energii była integralną częścią materii (E = mc2). Procesy zachodzące na planie energii (duszy) odwzorowywały się na planie materii – w ciele. Forma na planie materii nie mogła powstać bez uprzedniego utworzenia dla niej programu, l odwrotne – na planie energii odwzorowywały się w postaci śladów energetycznych, wszystkie doświadczenia, w jakich uczestniczyła świadomość zewnętrzna. Jeżeli ciało doświadczało lęku – to w duszy powstawał zapis (pamięć) zdarzenia, które lek wywołało.

Raz wprowadzony zapis z czasem został utwierdzany poprzez powtarzalność reakcji ciała, które w podobnych sytuacjach reagowało zgodnie z wprowadzonym zapisem: ucieczka, wycofaniem, uległością. Tak wykształcił się automatyzm zachowań i reakcji we wszystkich formach. Zapisy w duszy (program) stawały się nakazem, które ciało musiało wykonać. Tym samym zablokowane zostało samodzielne myślenie. Program był wzmacniany przez różnorodne ideologie, które wprowadzały kolejne kody utwierdzające lek, agresje, uległość itp. Naturalne reakcje i zachowania człowieka zostały wyparte przez sztuczne normy warunkujące ludzki byt.

Z czasem rozbudowany program stal się zaporą dla impulsów myśli, pochodzących z przestrzeni wewnętrznych człowieka, które pobudzają rozwój świadomości zewnętrznej. Ich odbiór w materii stał się prawie niemożliwy. Świadomość zewnętrzna zaczęła odbierać tylko impulsy wysyłane przez różnego rodzaju grupy ideologiczne.

Wszelkie ideologie tworzone były w celu maksymalnego ograniczenia dostępu świadomości zewnętrznej do wiedzy. Proces taki był jednak konieczny by wypracować mechanizm przebijania się impulsów myśli, a wraz z nią wiedzy przez program do świadomości zewnętrznej Równocześnie wykształcała ona umiejętność neutralizacji zapisów zgromadzonych w duszy, co jest równoznaczne Z uwolnieniem myśli zewnętrznej a wraz z nią ciała spod wpływu wszelkich ideologii. Umożliwia to łączność zewnętrzności z wiedzą całościową , a także neutralizację cech. Niekontrolowane cechy są bazą powstawania wszelkich teorii, tworzenia ideologii, które z kolei poprzez oddziaływanie na duszę jednostki ubezwłasnowolniają jej umysł i ciało.

W procesie materialnym przedstawiciele różnych dziedzin nauki głosili, że cechy są integralną częścią indywidualności człowieka. Im są silniejsze tym osobowość jednostki staje się mocniejsza. W ten sposób wzmacniano cechy, a tzw. silne osobowości stawały się autorytetami w różnych dziedzinach życia. Cechy stały się instrumentem umożliwiającym jednostce oddziaływanie na masy ludzkie, kształtowanie jej myślenia, a tym samym dały potwierdzanie własnej siły, wyjątkowości i poczucie władzy absolutnej.
Na Ziemi, podobnie jak na istniejących wcześniej planetach silne oddziaływanie ideologii na ciało doprowadziło do całkowitego utożsamienia się całych cywilizacji z nimi. a to doprowadzało do ich zagłady.

Gdy myśl nie zasila toczących się na danej planecie procesów, następuje stagnacja, skostnienie myślenia i degeneracja ciał. Nie odmładzany materiał budulcowy „ziarno”, z którego powstają formy, bo podlegający wciąż tym samym ideom, teoriom po wielokrotnym powieleniu (np. religie) – staje się bezwartościowy. Plon, który z siebie wydaje jest coraz słabszy. Powoduje to. że forma staje się słabsza, traci wszelkie mechanizmy ochronne, łatwo choruje i ginie. Dzieje się to obecnie na Ziemi. Wcześniej – na innych planetach Wszechświata. Ukształtowana przez wieki przestrzeń myślowa, poszerzona o wiedzę z mijającego procesu (wnioski, syntezy) umożliwia rozpoczęcie kolejnego etapu istnienia całości.

Całość, tworzą jednostki, które myślą powołują wszystkie zjawiska, uruchamiają procesy, tworzą formy. Wszystkie powoływane istoty są wyłaniane z przestrzeni poszczególnych jednostek, odwzorowując w sobie ich wiedze, umiejętności, cechy. Przestrzeń myślowa – to przestrzeń tworzenia, która nie jest zamknięta tak, jak dotychczas – w kuli. Wypełnia ją energia, która zagęszcza się pod wpływem impulsów myśli wysyłanych przez jednostki uczestniczące w procesie tworzenia. Podział na plus i minus (odrębne przestrzenie energii i materii) również przestaje istnieć. Energia może (lecz nie musi) uzyskać potencjał dodatni lub ujemny w momencie maksymalnego zagęszczenia.

Polaryzacja powstających form nie jest istotna, wszystkie formy zatopione są w przestrzeni myśli niczym w zbiorniku z wodą. Energia w tej przestrzeni nie jest spolaryzowana jak miało to miejsce w kuli realizacyjnej. Powstające formy mogą zmieniać polaryzację w zależności od potrzeby, a że chronione są myślą mogą istnieć obok siebie formy bardziej i mniej zagęszczone. W procesie materialnym została wypracowana możliwość współistnienia obok siebie materii i energii.

W kształcie kuli zapisana była powtarzalność wszystkich zachodzących zjawisk i procesów, ciągłe odradzanie form, przechodzenie energii w materię i odwrotnie. Kształt kuli automatycznie uruchamiał mechanizm cykliczności. Każdy kolejny cykl niósł sobą zmianę warunków energetycznych i fizycznych poprzez poddawanie form coraz to nowym częstotliwościom energetycznym.

W procesie materialnym tworzenie odbywało się poprzez realizatorów, którzy pod upływem impulsów myśli uruchamiali środki realizacyjne na planie materii i energii. W ten sposób rozpoznawane były obydwa światy – (środki realizacyjne – cały zestaw mechanizmów, tworzonych przez specjalistów na planie energii, który następnie odwzorowywany był w świecie materii). Tworzenie takiego systemu przepływu energii trwało miliardy lat. Na przykład mechanizm ściągania do punktu energii (konieczny przy powoływaniu czy kształtowaniu istot i form) był testowany na licznych planetach, także na Ziemi m.in. poprzez systemy wiar (skupianie energii na autorytecie).

Poszczególne jednostki (realizatorzy) posiadały wiedze specjalistyczną, fragmentaryczną. W końcówce procesu materialnego nastąpiło zebranie wiedzy z całego procesu, poznanie mechanizmów (synteza) – a to umożliwia obecnie tworzenie myślą bez konieczności konstruowania nowych mechanizmów. W nowym – tworzenie polega na bezpośrednim formowaniu energii myślą (zagęszczaniu jej w formę).

Powstające formy są zagęszczeniem energii, a zarazem punktem przy którym -skupia się energia i określony zasób wiedzy. Ponieważ znika podział na świat wewnętrzny i zewnętrzny, przy formie skupiają się zarówno możliwości wypracowane wcześniej w procesie materialnym (odbiorczość zmysłowa, umiejętność przeprowadzenia procesów myślowych itp.) jak również predyspozycje tzw. energetyczne.

Forma powstaje wewnątrz jednostki, istoty. Jest wyrazem (obrazem) wypracowanej wiedzy i umiejętności, a nie wynikiem wzorca obowiązującego np. na planecie – tak jak było w procesie materialnym. Jakość form (budowa, predyspozycje itp) zawsze są dostosowane do funkcji, jaką pełni forma oraz, do potrzeb całości. Nie potrzebna jest wiec cykliczność, by uzyskać określona budowę formy, czy dokonać zmian w jej obrębie. Uzyskanie obecnej budowy i kształtu formy ludzkiej wymagało wiele czasu – miliardów lat i tworzenia ogromnej ilości ciał, Które po upływie określonego czasu ginęły.

Dopiero po przetestowaniu dużej ilości ciał można było wprowadzić modyfikacje, usprawniające funkcjonowanie formy. Taki sam proces zachodził, gdy konieczne stawało się wypracowanie jednej cechy czy umiejętności.
Forma nie jest wyodrębniona z całości. W nowym nie istnieje podział na odrębne elementy. Każda istota jest całością. Nie może istnieć którykolwiek z elementów oddzielnie. Nie może także powstać forma jako odrębny od pozostałych byt. W procesie materialnym w wyniku wolnej woli i niekontrolowanego namnażania istniały formy utrzymywane tylko energią biologiczną czy energią programów zbiorowych. Ten proces został zakończony.

Dodaj komentarz