rozwój człowieka

Nowy etap w rozwoju człowieka cz 1

Każda istota, forma w każdej chwili swojego istnienia wysyła i odbiera impulsy.

Impuls to inaczej myśl, drganie energii, a wraz z nią informacja, stan emocjonalny, odczucie, obraz. Każdy impuls pobudza do ruchu, przekształceń, zmian -Wszechświat, planety, a na nich formy roślinne, zwierzęce i ludzkie. Wysłany impuls -myśli np. z Ziemi może zostać odebrany w innej, odległej części Wszechświata.

Odbiór impulsów, a wraz z nimi energii umożliwia kontakt między wszystkimi przestrzeniami w człowieku i we Wszechświecie. Dzięki temu możliwa jest łączność pomiędzy myślą a ciałem, ciałem, czy przestrzenią energii i materii. Tak dokonuje się także wymiana myśli, informacji w całym Wszechświecie, co umożliwia rozpoznawanie potrzeb zarówno całości, jak i mniejszych elementów np. planet czy istot ludzkich. Mechanizm ten powoduje, że na każde „zawołanie’’, zgłoszenie potrzeby, czy postawione pytanie – przyjdzie odpowiedź.

Postawienie pytania – to wysłanie impulsu w przestrzeń. Impuls krąży, aż zostanie odebrany przez jednostkę, która posiada wiedzę, umożliwiającą jej sformułowanie odpowiedzi. Kontakt taki często dokonuje się bez udziału świadomości zewnętrznej osoby odpowiadającej na impuls. Odpowiedź formułowana jest w obrębie jej przestrzeni wewnętrznej. Często człowiek odpowiada sam sobie lub realizuje potrzeby sygnalizowane przez ciało. Sprecyzowanie potrzeby w zamyśle – to także uformowanie impulsu, odbieranego przez wnętrze jednostki.

Impuls może być odebrany przez świadomość zewnętrzną jako krótki błysk myśli, obraz, sen, odczucie.

Na codzień człowiek odbiera tysiące impulsów, które następnie realizuje, uznając je za wytwór własnego umysłu. Każdy impuls może być odebrany na rożnym poziomie: ciała – w postaci reakcji poszczególnych narządów, w psychice – stanu emocjonalnego, w umyśle – myśli, informacji, obrazu.

Część impulsów docierających do jednostki nie jest rejestrowana przez jej świadomość zewnętrzną a ślad po nich pozostaje jedynie np. jako reakcja w ciele. Ciało ludzkie podobnie jak wszystkie formy materialne (np. minerały, rośliny, zwierzęta) – reaguje automatycznie – np. do jednostki dociera informacja, obraz niosący sobą wibrację lęku. Nawet przy umiejętności kontroli reakcji (gdy na poziomie psychiki nie powstał stan lęku, a umysł jest wyciszony) w ciele następuje automatycznie np. skurcz żołądka, czy przyśpieszone bicie serca.

Wszechświat wypełniony jest impulsami myśli, które oddziaływując na formy przymuszają je do reakcji, czy zachowań zgodnych z informacją, jakie sobą niosą. Jeżeli jest to radość – to fala tej energii po dotarciu do ciała wywoła w nim taki stan (pojawia się on bez zewnętrznego uzasadnienia). Forma ludzka jest dostosowana do odbioru najszerszego spektrum impulsów, z równoczesną możliwością ich zrozumienia.

Większość ludzi nie zdaje sobie sprawy, że każdy wytwór umysłu – raz powołany – istnieje i w którymś momencie zostanie odebrany przez jakąś formę istniejąca gdzieś we Wszechświecie i zrealizowany. Każda żywa istota bez ustanku odbiera impulsy pochodzące z różnych przestrzeni Wszechświata. I najczęściej to one stanowią zaczyn dla wielu działań, przedsięwzięć jednostki czy grup. Raz powołana myśl (choćby miliardv lat temu) i dzisiaj oddziaływuje na ciało, przymuszając je do często niezrozumiałych dla świadomości zewnętrznej zachowań.

Większość ciał reaguje jak automat: napływający impuls wymusza reakcje. Stąd coraz częściej wiele osób wraca myślą do przeszłości, odległych epok (organizowanie turniejów rycerskich, pochodów królów, itp.).

Obecnie do ciał ziemskich dociera wiele impulsów – informacji, które ukształtowane zostały w różnych przestrzeniach Wszechświata. To efekt ,.nachodzenia” na siebie przestrzeni równoczesnych, zwijania do punktu wszystkich wymiarów. Ziemia jest tym punktem a przez ciała Ziemian przechodzą wszelkie możliwe informacje.

Ziemia, a wraz z nią wszystkie formy „bombardowane” są ogromną ilością impulsów wytworzonych w rożnych okresach czasowych i w różnych przestrzeniach. Stąd coraz większa pobudliwość emocjonalna, także coraz większa ilość informacji, jakie musi przetwarzać mózg doprowadza to do chaosu myślowego, powstawania kolejnych teorii, lub ożywiania na nowo treści, prądów myślowych, kulturowych, które już przebrzmiały.

Łączność człowieka ze światem przyrody odbywa się także na zasadzie wymiany impulsów. Wszechświat, planeta wysyła impuls do wszystkich istot np. o zmianach, które dokonują się w ich obrębie.

Istoty ludzkie dysponują największymi możliwościami realizacyjnymi.

Ich myśl może np. uruchomić energię, wzbudzić procesy choć większość ludzi sobie tego nie uświadamia. W zależności, jaki program ideologia, oddziaływuje na ciało i jakie posiada ono cechy i predyspozycje – jednostka realizuje zgodnie z nimi odebrany impuls. Stąd ogromna różnorodność zarówno w odbiorze. jak i realizacji tego samego impulsu.

Myśl człowieka dokonuje przekształceń w obrębie całej przyrody. Im więcej np. agresji w świecie ludzkim – tym więcej jej w naturze. Stąd coraz częstsze są przypadki ataków zwierząt na ludzi (np. psy). Wszystkie agresywne zachowania zostały przeniesione w swiat przyrody ze świata ludzkiego.

Zwierze reaguje automatycznie, nie potrafi dokonać weryfikacji impulsów. Odebrany impuls wywołuje reakcje. Często impuls pochodzi od zaatakowanego człowieka, który musi odebrać skutek podobnego działania skierowanego przez niego wcześniej na przyrodę. Wszelkie zmiany w klimacie Ziemi też zachodzą pod wpływem myśli i działań człowieka. Próby zawładnięcia i podporządkowania natury – zamiast wspierania i opieki przynoszą teraz skutki.

Natura naszpikowana agresją itp. reaguje w sposób, zaprogramowany przez człowieka, obracając się przeciwko niemu.
Impuls uaktywnia formę, ukierunkowuje na myśl zewnętrzną a wraz z nią czyny działanie) jednostki czy grupy. Impuls odebrany w postaci obrazu, myśli czy stanu uruchamia procesy myślowe, wnioskowanie, co poszerza rozumienie, ale tylko u jednostek potrafiących kontrolować intelekt i reakcje.

Rozwój świadomości, a wraz z nią form dokonuje się pod wpływem impulsów myśli. Tak również odbywa się tworzenie we Wszechświecie. Człowiek uczestniczy w tych procesach – choć zewnętrznie nie jest świadomy, ze uaktywnia myślą zjawiska nie tylko na Ziemi, ale także poza nią, odpowiada na impulsy przychodzące z innych wymiarów.

Często wystarczy chwila skupienia uwagi na pojawiającym się np. obrazie, informacji, czy odczuciu – a następuje odpowiedź na odebrany impuls i wysłanie energii np. przyśpieszającej lub wzbudzającej procesy na planecie lub poza nią. Tworzenie – to odbiór impulsów i odpowiedź na nie. Wysłana informacja zwrotna jest bodźcem pobudzającym zmiany. przekształcenia w obrębie nadawcy (jednostka, grupa, planeta. Wszechświat ).

Wszystkie istoty żywe tworzą wspólny obieg energii. Pomiędzy nimi trwa stały przepływ jej informacji Każde „zdarzenie” w obrębie jednego elementu jednostki zostawia ślad energetyczny, który w postaci informacji i drgania energii odwzorowuje się w całym jej obiegu.