Co dalej z Europą? cz 5 Model humanitarny

Model ten musimy więc zastąpić w nadchodzących latach. Zastąpić takim, który będzie zaspokajał potrzeby i aspiracje czujących istot ludzkich, a nie robotów. Takie społeczeństwo nie będzie już ulegać wielkim biznesom, machinie wojennej czy technokratycznemu systemowi kontroli z siedzibą w Brukseli.

Nowy model będzie cechował egalitaryzm i humanitaryzm. Będzie się opierał na zasadzie likwidowania nieprzyzwoitej wręcz przepaści w zarobkach pomiędzy „bogatymi” a „biednymi”. Będzie wyznawał równość pomiędzy mieszkańcami naszej planety i wcielał w życie politykę zarządzania zasobami opartą na zasadzie „minimum szkody” dla ludzi, zwierząt i naturalnych, żyjących środowisk oraz „maksimum wsparcia” dla zdrowia i dobra wszystkich czujących form życia.

Powtórzę: nie będzie to „gospodarka rynkowa”, jaką znamy obecnie, ale gospodarka, w której „ludzie i tkanki planety będą się liczyć”. Pieniądze stracą swoją pozycję, jako totem, przy którym wszystko inne zajmuje drugie miejsce.

Po tym, jak zostanie odrzucona globalizacja i Big Pharma, Europa, która znów będzie składać się z wielu „niezależnych i wzajemnie połączonych krajów”, rozwinie nietoksyczny program zdrowotny, korzystający z wielkiej mądrości naturalnych metod leczenia dostępnych dla wszystkich kultur Europy i Świata. Ludzie będą ożywać, a nie umierać.

Programy edukacyjne poszczególnych krajów będą skupiać się na wydobywaniu naturalnej, wrodzonej kreatywności, która istnieje we wszystkich młodych ludziach. Te zasoby pomogą ukształtować nowy kierunek społeczeństwa. Obecnie większość tego, co nazywamy „edukacją”, jest po prostu machiną egzaminacyjną. Fabryką wypuszczającą z taśmy niewolników dla zdominowanego i kontrolowanego przez korporacje „rynku pracy”.

To nie jest edukacja, lecz indoktrynacja.

Niniejszy artykuł ukazał się po raz pierwszy na www.connorpost.com
___
Julian Rose jest wczesnym pionierem rolnictwa ekologicznego w Wielkiej Brytanii, pisarzem, aktorem, działaczem społecznym oraz międzynarodowym aktywistą. W latach siedemdziesiątych XX wieku pracował w teatrze eksperymentalnym jako aktor i reżyser, współtworzył Instytut dla Twórczego Rozwoju w Belgii, ucząc myślenia holistycznego oraz sztuk dramatycznych. W latach osiemdziesiątych powrócił do Wielkiej Brytanii, by przejąć majątek rodzinny, który zamienił w gospodarstwo ekologiczne. W latach dziewięćdziesiątych Julian pracował na rzecz ożywiania wiejskich wspólnot. Z uwagi na zdobyte w tym zakresie doświadczenie, został zaproszony do rady Narodowej Agencji Rozwoju dla Południowo-wschodniej Anglii oraz Krajowego Związku Posiadaczy Ziemskich.

Działał również w Partnerstwie Gospodarczym Hrabstwa Oxfordshire i został założycielem i prezesem Stowarzyszenia Przedsiębiorstw Wiejskich w Hrabstwie Oxfordshire. W roku 2000 poprowadził innowacyjny projekt mający na celu ożywienie ważnych dla regionu miasteczek jako centrów działań lokalnych oraz inicjatyw związanych z lokalną żywnością.

Julian jest cenionym pisarzem i komentatorem. Jego artykuły publikowane są w wielu czasopismach oraz portalach internetowych. Więcej informacji na temat życia autora, a także jego dwóch uznanych książek Zmieniając kurs na życie oraz W obronie życia można znaleźć na stronie www.renesans21.pl