Co dalej z Unią Europejską

Co dalej z Europą? cz 3 Wizja przyszłości

Niezależnie od tego, jakie realia polityczne aktualnie mamy, jedna rzecz jest alarmująca dla władz – ludzie stają się coraz bardziej świadomi. Najpierw powoli, ale a każdym tygodniem proces ten nabiera tempa.

W wyniku tego poważne pytanie staje teraz przed wszystkimi obywatelami Europy i nie tylko: jakiego kształtu ma być nasza wspólna przyszłość?

Czy mamy tak naprawdę wizję przyszłości, jakiej chcemy? A jeśli nie, dlaczego nie?

Nie jest to utopijne pytanie. Ci, którzy uważają, że jest, nie chcą dostrzec siły, jaka istnieje wśród „nas ludzi” do tego, by doprowadzić do zmiany, której chcemy. Jeśli nie przyznajemy tego, pozostajemy niewolnikami tego samego systemu kontroli, który dusi kreatywną moc, jaka znajduje się w sercu ludzkości.

Kiedy mówię o zmianie, mam na myśli prawdziwą zmianę, wyczyszczenie nie tylko Unii Europejskiej, ale wszystkich znanych wersji „rządu” i zastąpienie ich nowym modelem, który powstanie oddolnie.

Tak więc, aby rzeczy już się toczyły, zamierzam przyczynić się do tego, nakreślając wizję ogólnego kierunku, w którym, według mojego przekonania, powinniśmy podążać.

Po pierwsze, aby kraje i regiony Unii Europejskiej mogły ustanowić (od nowa) swoją tożsamość socjo-ekonomiczną oraz kulturową, jak również organiczne poczucie kierunku, muszą one uwolnić się naprawdę od faszystowskiego super-państwa, które stanowi dzisiejszą rzeczywistość. Muszą również, jak już wspominałem, uwolnić się od wszystkich uznawanych form odgórnych rządów, gdyż praktycznie wszystkie one są głęboko skorumpowane i siedzą w kieszeniach interesów korporacyjnych. To „pozostawienie umarłych” jest niezbędne do tego, by iść do przodu.

Każdy kraj, uwolniony od neoliberalnego/neokonserwatywnego militarnego projektu przemysłowego narzuconego przez sojusz interesów rządu USA, Komisji Europejskiej oraz rządów większości zachodnich krajów, będzie w stanie ponownie rozpatrzyć swoje priorytety i w wolny sposób przedefiniować swoje stosunki z sąsiadami.

Na sam początek należy porzucić stary „model globalizacji” na rzecz reintegracji produkcji i marketingu zgodnie z wewnętrznym, regionalnym i lokalnym wzorcem.

Niniejszy artykuł ukazał się po raz pierwszy na www.connorpost.com
___
Julian Rose jest wczesnym pionierem rolnictwa ekologicznego w Wielkiej Brytanii, pisarzem, aktorem, działaczem społecznym oraz międzynarodowym aktywistą. W latach siedemdziesiątych XX wieku pracował w teatrze eksperymentalnym jako aktor i reżyser, współtworzył Instytut dla Twórczego Rozwoju w Belgii, ucząc myślenia holistycznego oraz sztuk dramatycznych. W latach osiemdziesiątych powrócił do Wielkiej Brytanii, by przejąć majątek rodzinny, który zamienił w gospodarstwo ekologiczne. W latach dziewięćdziesiątych Julian pracował na rzecz ożywiania wiejskich wspólnot. Z uwagi na zdobyte w tym zakresie doświadczenie, został zaproszony do rady Narodowej Agencji Rozwoju dla Południowo-wschodniej Anglii oraz Krajowego Związku Posiadaczy Ziemskich.

Działał również w Partnerstwie Gospodarczym Hrabstwa Oxfordshire i został założycielem i prezesem Stowarzyszenia Przedsiębiorstw Wiejskich w Hrabstwie Oxfordshire. W roku 2000 poprowadził innowacyjny projekt mający na celu ożywienie ważnych dla regionu miasteczek jako centrów działań lokalnych oraz inicjatyw związanych z lokalną żywnością.

Julian jest cenionym pisarzem i komentatorem. Jego artykuły publikowane są w wielu czasopismach oraz portalach internetowych. Więcej informacji na temat życia autora, a także jego dwóch uznanych książek Zmieniając kurs na życie oraz W obronie życia można znaleźć na stronie www.renesans21.pl